De gevallen sneeuw en lage temperaturen speelde de afgelopen weken een behoorlijke beperkende factor voor het vangen van vogels. Dus wanneer de weersvoorspellingen dan eindelijk gunstig zijn, moet je deze met beide handen aanpakken. Daarom stond vandaag de brigade, dit maal bestaande uit Henk van der Jeugd, Corné van der Linden, Sylvana Harmsen, Kim Peterse en Sara Poppelaars, om kwart voor 8 gereed om de vaste vangopstelling op te bouwen. Of nou ja, Kim was zoals gewoonlijk weer een kwartiertje later. Het opbouwen zelf verging helaas niet helemaal zonder slag of stoot: de parasol boven de ringtafel – lees picknicktafel – had te lijden gehad onder het winterse weer en de netopstelling 6 en 8 waren dermate bevroren dat ze niet eerder opengeschoven konden worden dan vangronde 3.

De weersberichten voor deze dag waren zowaar correct en we werden dan ook verblijd met een mooie winterse ochtend. Het door dauw bevroren gras kraakte goed onder de schoenen en op het meer langs het Dassenbos lag een goed laagje ijs. Zijn wakken huisveste een paartje knobbelzwanen, een hybride zwarte zwaan, krak-, kroon- en wilde eenden en een drietal meerkoeten. Door de afwezigheid van de wind en de warme zonnestralen was het zeer aangenaam. Tenminste, als je in beweging bleef. Om tijdens het stilzitten onze billen te beschermen tegen de ijskoude houten bankjes was Henk zo goed geweest om een lekker warm rendiervel mee te nemen. Zo lekker hebben we nog nooit gezeten in het Dassenbos.

Ondanks dat het tijdens het opzetten van de netten muisstil was in het bos, hadden we die dag toch zo’n 16 vogels met een subtiele diversiteit: een handjevol koolmezen, een vuurgoudhaan, een roodborst, een boomklever en weer een koperwiek! Ook bleek het een erg mooie dag wat merels betreft. En dat is weer zeer gunstig voor het alom bekende Usutu-virus project. Echter ging onze voorraad sample-kits, die nodig zijn voor het nemen van bloed-, keel- en cloacamonsters, er sneller doorheen dan we dachten en dat kostte ons een extra ritje naar het NIOO om de voorraad aan te vullen. In totaal zijn er 6 van de 7 gevangen merels bemonsterd en zijn we weer erg benieuwd naar de resultaten van het EMC.

Aan het einde van de ringsessie was het weer tijd om alle netten te sluiten. Echter, het laatste mistnet was nog maar net omhoog geschoven toen er vlak naast ons een houtsnip nogal een lompe landing maakte: precies daar waar het net nog geen halve minuut geleden gehangen had! Als het net nog open had gestaan hadden we er gegarandeerd een nieuwe baansoort bij gehad! Maar het mocht niet zo zijn, helaas. Bij het zien van onze overrompelde gezichten vertrok de houtsnip even abrupt (en lomp) als hij gekomen was. Met een gemengd gevoel verlieten we dan ook het Dassenbos voor de laatste keer in 2017. Wie weet vangen we de houtsnip volgend jaar wel, want een nieuw jaar brengt nieuwe kansen met zich mee!

Kim Peterse

vanggegevens van vandaag

vangstresultaten 2017 2016 2015 2014 2013