Het zomerseizoen ligt alweer ver achter ons en heeft duidelijk plaatsgemaakt voor de herfst. Het Dassenbos verandert langzaam van groen naar geel en oranje en de temperatuur is aan het dalen. De dagen worden steeds korter waardoor we ook steeds later mogen beginnen, wat voor sommigen van ons een fijne bijkomstigheid is. Zelfs de klok is alweer een uur achteruit gezet. En met de veranderingen van de omgeving, verandert ook het gedrag van de vogels.

Vanochtend begonnen we om kwart over 6 (kwart over 7 oude tijd) met z’n drieën: Henk, Sylvana en Kim. Voor de tijd van het jaar was het een aangename temperatuur. Wat ons opviel was dat de voedersilo’s, die een paar dagen geleden nog helemaal gevuld waren met zonnebloempitten, nu helemaal leeg waren. Gelukkig hebben we altijd een voorraadje staan en na het openzetten van de netten ging Henk even terug om de silo’s te vullen. Dat ‘even’ duurde iets langer, want de vogels vlogen de netten in waar hij bij stond.

En zo ging het de hele ochtend door. Het voedsel trok zeer veel bekijks: kool- en pimpelmezen, vinken, groenlingen en boomklevers hingen in de netten als kerstballen in een kerstboom. Ook lieten de grote bonte spechten, merels, zanglijsters, roodborstjes en boomkuipers zich goed vangen. De laatste ronde hadden we zelfs zo veel vogels om handen dat we ervoor moesten kiezen om minder biometrie te meten dan gewoonlijk bij de terugmeldingen.

Naast de lekkere trek van onze ‘standaard’ vogels, was ook de herfsttrek te merken. Na ruim 7 maanden afwezigheid laten de vuur- en gewone goudhaan zich weer vangen en hadden we maar liefst 6 koperwieken! Ook vingen we een tjiftjaf, die over niet al te lange tijd ons land zal verlaten. In totaal tikten we 126 vogels en 14 soorten aan. Niet genoeg voor onze dag-record – dat staat op 137 – maar zeker een aantal om met een voldaan gevoel naar huis te gaan.