Hoe kom je een van de warmste dagen van het jaar door? Door lekker vroeg je bed uit te gaan om vogels te ringen natuurlijk! Daarom bouwden Gijs van Tol, Robert Benjamins en Bernice Goffin rond 5 uur alweer de netopstelling op en even later was Kim Peterse ook weer van de partij. In de vroege ochtend was het bos nog aangenaam koel, maar de zon kwam daar al gauw verandering in brengen. Met dit weer en op dit tijdstip van het jaar is er niet veel vogelactiviteit en we verwachtten dan ook geen grote vangst. 

De hoeveelheid vogels viel inderdaad mee, maar het is ook zeker weleens minder geweest. Net zoals de vorige keer vlogen er weer veel jonge vogels in de netten. Aan een aantal van de jonge vogels was duidelijk te zien dat ze al aan het ruien waren naar hun volwassen kleed: binnenkort geen jonkies meer dus! Zo hebben we een aantal jonge roodborstjes gevangen die al een rode borst beginnen te ontwikkelen (jonge roodborstjes missen de rode borst nog). Aan een aantal van de volwassen vogels die we vingen was ook wel duidelijk te zien dat het tijd werd om te ruien: ze zagen er niet uit! Het broedseizoen is erg intensief voor oudervogels en de vogels ervaren dan dus ook een behoorlijke aanslag op het verenkleed: een aantal van de vogels die we vingen hadden afgebroken vleugel- of staartveren of hadden kale plekken in hun verenkleed. Dit is voor deze tijd van het jaar dus volstrekt normaal. Rond deze tijd ruien de vogels zodat ze weer in een fris nieuw verenkleed komen te zitten en er weer een jaartje tegenaan kunnen. Bij een aantal van de gevangen vogels was deze rui al duidelijk te zien. 

Gedurende de ochtend liet de groene specht zich veelal horen maar weigerde het net in te vliegen, tot onze grote teleurstelling (vooral die van Kim en Bernice, die de vangst van de groene specht vorig jaar meermalen nét gemist hebben en daar nog steeds niet geheel overheen zijn). Ook de jonge buizerd die schreeuwend rondzweefde en de roepende glanskop, een vrij ongewone verschijning in het Dassenbos, hebben de netten weten te vermijden. 

Later op de dag hadden we echter nog wel een leuke verrassing: terwijl we net 6 aan het controleren waren vloog er 10 meter verderop een ekster in! Eksters zijn groot en slim en weten zichzelf vaak met gemak weer uit het net te werken, dus ze blijven doorgaans niet lang genoeg in het net hangen om door een ringer gepakt te worden. Met die gedachte sprintten we snel naar de vogel toe, een behoorlijke prestatie met 30 graden. Gelukkig hadden we de ekster onder controle voordat hij besefte waar hij nou precies in was beland. Het arme dier was behoorlijk sjofel en miste een groot deel van zijn normaal zo prachtige staart, maar een nadere inspectie liet zien dat nieuwe staartpennen al in de maak waren. Verder werden we verrast door het temperament van de ekster: naar onze ervaring kunnen kraaiachtigen behoorlijk de boel bij elkaar schreeuwen, maar deze ekster maakte alleen maar een zacht piepend geluidje, wat de schattigheidsfactor van deze normaal pittige lawaaimaker behoorlijk liet stijgen. 

Nadat we de ekster met zijn mooie nieuwe ringetje hebben laten gaan zijn we nog enkele rondes doorgegaan voordat we afbraken. Hoog tijd, want de temperatuur was inmiddels flink opgelopen en we waren allemaal wel toe aan wat afkoeling. Al met al was het vandaag een vrij normale, maar uiteraard nog steeds erg leuke en interessante dag met een mooi eksteraatje!

Tekst en foto’s door Bernice Goffin

vanggegevens van vandaag

vangstresultaten 2018 2017 2016 2015 2014 2013